Na wederom een lange rit met omwegen vanwege de weggeslagen bruggen en net op tijd voordat de brug wegzinkt komen we in Mago aan.
Volkomen kapot strompelen we uit de auto, we zijn er.
De poort gaat open er staat een groep meisjes van klein tot groot ons op te wachten,
De muziek begint en zij maken een dansje en hangen ons slingers om.
Oh wat zijn we toch een houten klazen!
Al zingend en dansend worden we ontvangen en worden we naar het terras gebracht voor hartelijke woorden.
Eindelijk kunnen de zware koffers uitgepakt uitgepakt worden.
Johan gaat direct door naar zijn vergadering en wij krijgen de gelegenheid om met elkaar te praten over alles wat we hebben meegemaakt.
We raken niet uitgepraat en komen tot de conclusie dat het bijna niet mogelijk is om thuis uit te leggen.
Johan zijn vergadering is afgelopen en we gaan gezamenlijk eten. We praten eerst onwennig maar zijn snel gewend aan elkaar.
Zo komen we op het onderwerp kerk; morgen gaan we naar kerk en naar de zondagsschool. We vertellen elkaar hoe onze diensten gaan. Ik vertel, ja onze diensten duren ongeveer een uur, we zitten op een stoel en luisteren naar de voorganger en we zingen. Dan opeens uit het niets een schaterlach van mijn tafelgenoot, ze komt niet meer tot bedaren, de hele maaltijd blijft ze lachen, we hebben de grootste lol. Een dienst hier begint om 8.00 uur en duurt tot 13.00 uur, er is bijbelstudie, en song en praise.
En gelooft u mij dat is een andere song en praise dan bij ons! Wat een ervaring en voor mij persoonlijk heel bijzonder dat ik een kleine preek mocht doen. Gezamenlijk hebben we het lied Lord I lift you on high gezongen. Zo mooi om te merken dat grenzen wegvallen en het geloof en de woorden uit de bijbel ons zo verbinden.
Are we lost……. no we are found.
