Het is onze laatste dag in Kenia, vanavond om 23.59 gaat onze vlucht naar Amsterdam.
We hebben nog een volle dag en een vol programma.
Om 7.00 uur ontbijt, om 8 uur rijden. We hebben dit keer een hele dag geen regen gehad, ik denk ook meteen de laatste want als ik naar buiten kijk zie ik de regen komen.
Dit weekend is ‘ African rally dag’ waarschijnlijk een nationale feestdag, ik heb nog nooit mensen op welke manier dan ook zich zien verplaatsen.
Het is 1 grote chaos en wij zitten daar midden in. Heel eventjes heb ik gedacht dat we aan het spookrijder waren, auto’s kwamen recht op ons af en Phelix ze maar ontwijken, echt bizar. Mocht u ooit naar Kenia gaan, ga nooit zomaar in een wit taxi busje, als er al plaats is,
We komen aan op een een soort van marktplaats en een klein haventje waar we in een soort van boot moeten klimmen. Voor onze ogen wordt nog even het water eruit geschepte en droog gemaakt.

Langs de nijlpaarden varen we weg naar een eiland waar de film ‘ Out of Africa is opgenomen. Daar maken we onder leiding van ern gids een prachtige wandeling en treffen nog allerlei dieren, zo ook een struisvogel.
Dan snel naar de boot voor de lunch en het laatste stukje.

Na een hobbelige autoreis komen we aan in Nakuru, een prachtig reservaat waar we nijlpaarden en flamingo’s en andere dieren hopen te spotten.
Om ons heen heel veel verschillende tropische vogels.
Als je niet beter zou weten dat zou je denken dat we in volière zitten.
Na een uurtje rusten gaan we op safari met onze vaste gids en chauffeur Phelix, mede door hem is onze reis onvergetelijk geworden. Ook op deze safari komen we ogen en oren tekort. We zien: buffels, zebra’s, apen, een nijlpaard, een giraf die vlak voor onze neus oversteekt. Een neushoorn met jong, allerlei vogels, pelikanen, flamingo’s ooievaars, waterbokken een Maraboe en als klap op de vuurpijl een jaquar op z’n dooie akkertje hoog in de boom.
Met een prachtige blik zonsondergang en een boom vol apen werpen we een laatste blik op de natuur in Kenia. Wat een herinnering.
Terug op het resort bekijken we met een drankje een dans en zang show van krijgers, we zijn nu wel echte touristen.
Na het diner gaan we slapen, morgen vroeg op, 7 uur ontbijt, 8 uur vertrek voor een laatste intensieve dag. Morgenavond naar het vliegveld en weer naar huis.
Maar eerst slapen, onze laatste nacht in Kenia. Ik stap in bed en vind………een warme kruik! Welterusten.

We verlaten Rondo na een nacht met niet al te goede nachtrust.
Het is hier behoorlijk nat, niet alleen door de hoge luchtvochtigheid maar ook door de enorme tropische regenbui die er was. Of misschien omdat we niet online waren.
In de middag zijn we onder begeleiding van een gids het tropisch regenwoud in gegaan. Hij gewapend met verrekijker en een kapmes. Wij met heel veel deet ( wat is dat toch vies spul ) sokken over onze broeken en lange mouwen en petten en hoeden.
De gids laat ons heel, heel veel planten en bomen zien. Hij vertelt ons van ons alles in slecht verstaanbaar Engels maar wij hebben onze volle aandacht nodig om overeind te blijven tijdens het lopen over spekgladde stenen en houten planken over water.
Gelukkig blijven we af en toe stil staan om ons heen te kijken en ons te verwonderen over de prachtige natuur waarin we echt midden in staan.
Het wordt ons duidelijk dat er een hele apotheek om ons heen staat en hangt. Het wordt gebruikt voor maag- en darmklachten, luchtwegen, mazelen, en nog veel meer. Ondertussen speuren we de boomtoppen af en hopen we apen te zien. Juist op een moment dat onze gids iets vertelt spot Johan een aap, weg is onze aandacht en draaien we ons om. Gebiologeerd blijven we staan en zien we er meer. De apen springen van tak tot tak we genieten volop. Helaas moeten we door in de verte horen we gerommel van onweer
de gids wil verder.
We maken nog wat foto’s in het theeveld, we weten nu de route van ‘blad tot thee’. Wanneer we weer in De Ontmoeting zijn krijgt u van ons een zakje Keniaanse thee, dan proeft u een beetje van de wereld waarin wij op dit moment zijn.
Op het terrein worden we welkom geheten door nog meer apen.
We rusten uit op de veranda en proberen alle indrukken op ons in te laten werken onder het genot van kop en thee met een plak cake.
De schoenen moeten buiten blijven, kan ook niet anders ze zien er niet uit. Het wordt hier snel donker, we kletsen nog even lekker met elkaar en in gezelschap van gekko’s gaan we slapen.

We hoeven vanmorgen niet zo vroeg op te staan, maar we zitten zo in het ritme dat we ruim van te voren al op het terras staan. De ontbijttafel moet nog gedekt worden.
Na de koffie gaan we Mago verlaten en op weg naar Rondo voor een wandeling met een gids dwars door het tropisch regenwoud.
We slapen daar ook 1 nacht, tenminste dat hopen we, er is heel veel geluid van de vele verschillend vogels en er zijn apen. Ik vind ze geweldig zolang ze op een afstand blijven tenminste.
Het afscheid was mooi, veel knuffels en handen schudden met de hoop op een weerzien.
Voor de verandering kunnen we nu eens over droge wegen rijden eigenlijk is het hobbelen.
We hoeven niet eens een omweg te maken.
Het was een fascinerend bezoek. Het is ongelooflijk wat stichting Mago voor verschil maakt voor de kinderen op hun eigen terrein en voor de gemeenschap buiten de poort.
Geen druppel op een groeiende plaat, maar voor 3500 kinderen twee keer per jaar een tandenborstel en tandpasta. 1x per jaar op school gebitscontrole en als het nodig is een bezoek aan de tandarts. Voedselpakket voor de inwoners van Mago. Hulp bij zwangerschap en bevalling, omdat op dit moment dat geen geld meer voor is ligt dit nu stil.
Leerlingen een vak laten leren zodat zij een betere toekomst krijgen. Dit zijn nog maar een paar voorbeelden van de projecten die zij uitvoeren. Heel mooi en dankbaar werk, dat veel geld vraagt.
Johan was dolgelukkig dat een sponsor geld heeft toegezegd om een nieuw toiletgebouw neer te kunnen zetten!
Laten we ze blijven steunen!

http://www.stichtingmago.nl

We zijn er klaar voor, de leerlingen hebben het lokaal leeg gemaakt en we beginnen.
Gisteravond hebben we een planning gemaakt en de taken zijn verdeeld. Nu kijken of iedereen zich daar aan gaat houden.
Vol energie gaan we van start onder de bezielde van Henk K.
Omdat er geen latexverf over olieverf aangebracht kan worden is er besloten de muren schoon te maken.
We boenen, schrobben, ontvetten, krabben vegen stof en van alles weg.
Het plafond wordt gewit, de lekkage plekken extra behandeld.
En de meisjes van gisteren ook zij zijn aanwezig en werken net zo hard mee.
Het lokaal wordt met uur mooier en mooier.
Aan het eind van de middag worden de naaimachines weer neergezet en kunnen de lessen weer worden vervolgd.
Als we helemaal klaar zijn en snakken naar een douche en een koud drankje worden we meegenomen naar een centrale plek op het terrein.
Daar zijn bomen gepland ook die voor Jan Suurland.
Door hem zijn we in Mago beland en hebben gezien dat hij hier een groot verschil heeft gemaakt.
De leerlingen staan daar klaar en we krijgen een boompje om te planten. Er zijn gaten gegraven en met behulp van een leerling planten we onze boom in de rode aarde.
We moeten ze water geven en de leerlingen beginnen hard te klappen.
We staan daar alle 6 met een brok in onze keel.
Wat we vandaag hebben gepland is meer dan een boom, het is een teken dat leven blijft doorgroeien. Met aandacht, liefde en zorg kan iets dat klein begint uitgroeien tot iets dat schaduw geeft en bescherming geeft. Deze bomen blijven ons herinneren aan de kracht van het begin, aan de schoonheid van de schepping en aan de liefdevolle zorg die alles tot bloei brengt.

Geraakt gaan we naar onze kamers, na een heerlijke douche ontmoeten we elkaar weer. We vluchten naar binnen het regent dat het giet. De buien hier zijn van die tropische regenbuien en zetten alles blank.
Morgen rijden we weg naar een onderkomen midden in het tropisch regenwoud en zijn we minimaal 24 uur niet bereikbaar.
Wordt vervolgd.