Onbeschrijfelijk , echt onbeschrijfelijk wat we onderweg tegenkomen.
Vanmorgen vroeg uit bed, maar dat wordt al gewoon, we hebben een lange dag voor de boeg.
Geen kans om mijn koffer zelf te dragen en dat is toch wel een dingetje. Niet vanwege het vertrouwen om je koffer uit handen te geven, maar wel om iemand anders jouw zware koffer te laten sjouwen.
Na het ontbijt in de schoon gewassen bus en op weg.
We krijgen nog een mooi afscheidscadeautje van een leeuw, buffels, giraffen, olifanten, impala’s, topi’s een Adelaar en heel veel meer vogels.
Maar dan……. thuis schijnt de zon volgens mij, maar wij zitten midden in het water, water, water. De wegen zijn niet van asfalt maar van steen, kuilen en rode aarde dat inmiddels veranderd is in modder en slib.
Zo glibberen we dwars door Kenia langs, ja langs wat eigenlijk?
Heel veel mensen die lopen, die zitten, geiten, koeien, winkeltjes, vastgelopen auto in de klei, brommers volgehangen met alles wat je je maar kan bedenken, en huisjes.
Huisjes van golfplaten van klei van hout en huisjes zoals ik ze van de plaatjes van vroeger ken: rond met een rieten dak.
We zien Kenia en de mensen die verbaasd naar ons kijken als we langs rijden.
En armoede die door het vele water er nog troostelozer en beseffen dat met name als Johan zegt dat het in Mago nog armer is de artikelen die we mee sjouwen in onze koffers echt wel hard nodig zijn.
Het komende jaar is avondsmaalcollecte voor Mago blijft u alstublieft geven, de keuken is nog niet helemaal gefinancierd en alles wat meer dan € 1500 is kan goed worden gebruikt.
Op naar Mago.
Wordt vervolgd……
