en dan vertrekken we naar Mago in Kenia, naar het project dat is opgezet door Jan Suurland. Onze reisleider is Johan Meure, inmiddels voorzitter van Stichting Mago.

Het doel van Stichting Mago is helder en krachtig: armoede in het kleine dorp Mago duurzaam bestrijden door te investeren in onderwijs, gezondheidszorg en sociale voorzieningen. Zo krijgen kinderen én volwassenen de kans op een betere toekomst.

Vanuit die gedachte ontstond ook onze actie: ‘wij een keuken, zij een keuken’.

Het programma ter plaatse is nog niet met ons gedeeld, maar duidelijk is dat we actief zullen bijdragen aan het werk daar. We gaan niet alleen kijken, maar zeker ook meewerken.

Terwijl ik dit schrijf, regent en sneeuwt het hier in Oostenrijk. Skiën laat ik vandaag maar achterwege.
Het contrast is groot: nu nog dagelijks in winterse omstandigheden de berg op, straks — na een korte tussenstop thuis om winterkleding in te ruilen voor zomerkleding — naar een omgeving waar het naar verwachting twintig tot vijfentwintig graden warmer is.

Ik ben benieuwd naar wat ons daar te wachten staat. In welke omstandigheden komen we terecht? Wie zullen we ontmoeten? En welke werkzaamheden zullen op ons pad komen?

Persoonlijk hoop ik naar de school ter plaatse te gaan en lessen te kunnen bijwonen. Mijn koffer is in ieder geval gevuld met schoolartikelen die we meenemen — met dank aan Luchiena.

Wat zal me het meest raken? Wat zal me bijblijven?
Ik ga mensen ontmoeten die Jan hebben gekend. Ik ga zien wat hij daar heeft opgebouwd — en wat tot op de dag van vandaag doorgaat.

Er staat in Mago een boom die voor hem is geplant, daar zal ik stil bij staan en stil worden en Jan zal daar dichtbij zijn. Destijds konden we niet vermoeden hoe sterk de onderlinge verbondenheid zou blijven.

Die verbinding is er nog steeds — zichtbaar in het project, voelbaar in de mensen en levend in wat daar wordt voortgezet.

Wordt vervolgd…

Karin en Henk, Henk V. Marleen, Johan en Alice.