Vanmorgen vroeg uit bed er is een druk programma dus enige snelheid = rakka rakka is geboden.
Maar ja het is Kenia en daar is een totaal andere tijdsbeleving.
Eerst naar de theefabriek, daar kunnen studenten van Mago stage lopen.
De rondleiding duurt langer dan verwacht en we worden nog verwacht op 3 scholen.
“Rakka rakka” roept Johan.
De eerste school is een school voor doofstomme leerlingen, zij krijgen daar les en verblijven daar. De school is volledig gesponsord en net 1 jaar opgeleverd, alles ziet er mooi uit. De meisjes slapen met elkaar in een ruimte, ik telde 18 bedden met 1 koffer erop.
De volgende school is een reguliere school. Johan moest daar eventjes naar binnen voor een afspraak. Wij konden buiten wachten dachten we.
Ook daar een rondleiding, maar ja we hebben haast.
De volgende school is in Mago daar hebben we een aantal schoolartikelen achtergelaten.
Tijdens een enorme hagelbui heeft Henk K. de kinderen vermaakt tijdens de les. Arme meester hij moest de kinderen weer stil zien te krijgen.
Dan terug naar onze thuisbasis voor een vrije middag dachten we.
Na de lunch van 14.00 uur de klaslokalen bekeken. Er wordt er 1 uitgekozen om onder handen te worden genomen. Het lokaal van de meisjes van de Fashion & Design. We maken alvast een beginnetje om uit te proberen wat de volgende dag het beste zal werken. We zijn lekker bezig, er komen 3 meisjes bij ons kijken.
Na een kwartiertje gaan ze spontaan ons meehelpen met het schoonmaken van de muur.
We moeten stevig schrobben. De meisjes zijn hartstikke blij, het is hun lokaal, ze vinden het super en zijn super trots op het eerste resultaat.
Geen vrije middag maar de gezichten van die meiden maakten alles goed.

Vanmorgen met iets meer tijd opgestaan, op ons gemak ontbeten en het dagprogramma doorgenomen.
Voordat we op pad gaan wordt er door de mannen eerst gecontroleerd of de juiste verfartikelen er zijn. Niet helemaal tevreden komen ze terug, er moet het een en ander bijgekocht worden en er gaat veel tijd inzitten.
De keuken is een klaslokaal geworden en heeft meer 4kante meters.
We rijden naar de 3de grote stad van Kenia om inkopen te doen.
Onderweg twee indrukwekkende tussenstops. De eerste is bij een bidkapelletje te midden van gigantische rotsblokken. Daar krijg je het gevoel dat je midden in het begin van de schepping staat; de aarde was woest en ledig. gezamenlijk bidden we ‘ het onze vader’ ,
Bij de 2de stop staan we bovenop de evenaar met de zon loodrecht boven ons en doen we de proef met het wegstromende water in het putje. Het water draait echt twee verschillende kanten op en precies op de evenaar stopt het draaien. We kijken elkaar vol ongeloof aan.
We rijden door naar Kisuma waar we merken dat we het krioel van mensen overweldigend vinden. We eten heerlijke vis aan het Victoriameer met een prachtig uitzicht. Nog even naar de vismarkt om vis te kopen voor een aantal Mago inwoners, de verfartikelen die nodig zijn en dan heel snel terug naar onze oase van rust.

Tja en dan ons middagprogramma…….. dat is een schokkende ervaring geweest voor ons allemaal.
Tegelijkertijd weten we ook meteen waarom mensen helpen hier echt nodig is.
Johan had ons gewaarschuwd; wacht maar af als we in Mago zijn, je weet niet wat je ziet,
En inderdaad het is niet te bevatten.l
Het guesthouse waarin we verblijven is prachtig, wat hier is neergezet is door de stichting is geweldig, ik kom daar later op terug.
Zodra je de poort uitloopt kom je in het dorp, het is 1 lange weg met chaos. Kraampjes, mensen, motoren en auto’s.
We zijn uitgenodigd om bij een paar mensen thuis te komen.
Johan had ons gewaarschuwd, maar echt de mensen zijn hier nog armer dan arm.
We mochten binnen kijken bij een aantal en kwamen terecht in ik weet niet wat het was.
Ik kan niet beschrijven wat we gezien hebben. De foto’s geven u misschien beeld. Ik overdrijf niet als ik zeg dat de bekende Franse wc luxe zijn vergeleken met wat er hier is.
Maar wat zijn we welkom en wat zijn ze hartelijk.
Natuurlijk hebben we met elkaar gesproken over; je kan ze beter een hengel geven dan een vis.
Maar echt men heeft hier zelfs geen vis.
Vanmiddag hebben we de kleding, laptop, iPad en nog meer gegeven. Wat een blije kinderen. De meest arme kinderen werden gehaald, ze wisten niet wat hen overkwam.
Volwassenen zochten kleding uit voor hun kinderen.
Stichting Mago maakt het verschil voor de kinderen, pubers hier met een uitwerking op het hele dorp.
Wat een inspiratie voor ons .

Na wederom een lange rit met omwegen vanwege de weggeslagen bruggen en net op tijd voordat de brug wegzinkt komen we in Mago aan.
Volkomen kapot strompelen we uit de auto, we zijn er.
De poort gaat open er staat een groep meisjes van klein tot groot ons op te wachten,
De muziek begint en zij maken een dansje en hangen ons slingers om.
Oh wat zijn we toch een houten klazen!
Al zingend en dansend worden we ontvangen en worden we naar het terras gebracht voor hartelijke woorden.
Eindelijk kunnen de zware koffers uitgepakt uitgepakt worden.
Johan gaat direct door naar zijn vergadering en wij krijgen de gelegenheid om met elkaar te praten over alles wat we hebben meegemaakt.
We raken niet uitgepraat en komen tot de conclusie dat het bijna niet mogelijk is om thuis uit te leggen.
Johan zijn vergadering is afgelopen en we gaan gezamenlijk eten. We praten eerst onwennig maar zijn snel gewend aan elkaar.
Zo komen we op het onderwerp kerk; morgen gaan we naar kerk en naar de zondagsschool. We vertellen elkaar hoe onze diensten gaan. Ik vertel, ja onze diensten duren ongeveer een uur, we zitten op een stoel en luisteren naar de voorganger en we zingen. Dan opeens uit het niets een schaterlach van mijn tafelgenoot, ze komt niet meer tot bedaren, de hele maaltijd blijft ze lachen, we hebben de grootste lol. Een dienst hier begint om 8.00 uur en duurt tot 13.00 uur, er is bijbelstudie, en song en praise.
En gelooft u mij dat is een andere song en praise dan bij ons! Wat een ervaring en voor mij persoonlijk heel bijzonder dat ik een kleine preek mocht doen. Gezamenlijk hebben we het lied Lord I lift you on high gezongen. Zo mooi om te merken dat grenzen wegvallen en het geloof en de woorden uit de bijbel ons zo verbinden.
Are we lost……. no we are found.